شبانه روز خورشیدی و تاریخ صفویان در صفحه ی دوم از مجتبی اهور 17و18/8/1392.کرمانشاه گروههای آموزشی

ابتدای صفحه را به گردش زمین به گرد خویش آغاز مکنم تا لحظات عمرمان را بدانیم ... شبانه روز خورشیدی . حرکت وضعی ......و در پائین حرکت انتقالی.... ادامه مطلب + نوشته شده در  92/05/07ساعت 2:54 قبل از ظهر  توسط محمد جلیل مشگینی  |  GetBC(2); نظر بدهید با نامش آغاز میکنیم و با ذکرش لب فرو بسته میگردد. لطفا کمی صبر کنید... توقع حضرت ولی عصر (عج) از شیعیان در تشرف آقا شیخ حسن سامرایی (ره) در سرداب مقدس، حضرت مهدی (عج) فرمودند: به شیعیان و دوستان ما بگویید که خدا را قسم دهند به حق عمه ام حضرت زینب (س) که فرج مرا نزدیک گرداند. + نوشته شده  توسط .استاد مجتبی اهور و محمد جلیل مشگینی. ۱۸/۸/۱۳۹۲.

منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ آرشیو مطالب هفته سوم آبان 1392 هفته دوم آبان 1392 هفته اوّل آبان 1392 هفته چهارم مهر 1392 هفته سوم مهر 1392 هفته اوّل مهر 1392 هفته اوّل مرداد 1392 برچسب‌ها در ابتدای وبلاگ نمایش داده شود (1) پیوندها Powered By   BLOGFA.COM

ادامه نوشته

در دوصفحه نقشه ی ایران در دوره ی بدنیا نیا مدن دروغین ....و منتظر مانید برای درس جغرافیا از مجتبی اه

ابتدای صفحه را به گردش زمین به گرد خویش آغاز مکنم تا لحظات عمرمان را بدانیم ... شبانه روز خورشیدی . حرکت وضعی ......و در پائین حرکت انتقالی.... ادامه مطلب + نوشته شده در  92/05/07ساعت 2:54 قبل از ظهر  توسط محمد جلیل مشگینی  |  GetBC(2); نظر بدهید با نامش آغاز میکنیم و با ذکرش لب فرو بسته میگردد. لطفا کمی صبر کنید... توقع حضرت ولی عصر (عج) از شیعیان در تشرف آقا شیخ حسن سامرایی (ره) در سرداب مقدس، حضرت مهدی (عج) فرمودند: به شیعیان و دوستان ما بگویید که خدا را قسم دهند به حق عمه ام حضرت زینب (س) که فرج مرا نزدیک گرداند. + نوشته شده در  92/05/07ساعت 2:51 قبل از ظهر  توسط محمد جلیل مشگینی  |  GetBC(1); نظر بدهید

منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ آرشیو مطالب هفته سوم آبان 1392 هفته دوم آبان 1392 هفته اوّل آبان 1392 هفته چهارم مهر 1392 هفته سوم مهر 1392 هفته اوّل مهر 1392 هفته اوّل مرداد 1392 برچسب‌ها در ابتدای وبلاگ نمایش داده شود (1) پیوندها Powered By   BLOGFA.COM

ادامه نوشته

خون و آتش کتابی خواندنی براب آنانکه از خوارزمشاهیان تا ایلخانان را طالبند.........

---

«خون و آتش» عنوان كتاب تاریخی عباس رمضانی است كه به جنگ‌های تاریخ ایران از خوارزمشاهیان تا دوران فترت بین ایلخانان مغول و تیموریان می‌پردازد. هدف از تألیف این مجموعه، شرح مختصر مهم‌ترین جنگ‌های تاریخ ایران است.

---

جنگ‌های تاریخ ایران یك مجموعه هشت جلدی است و هدف از تألیف این مجموعه، شرح مختصر مهم‌ترین جنگ‌هایی است كه از آغاز حكومت مادها تا پایان دوره قاجار رخ داده و نتایج مثبت و منفی فراوانی در كشورها بر جای گذاشته است.

در این كتاب طی چهار بخش جنگ‌های تاریخ ایران از عصر خوارزمشاهیان تا دوره فترت بین ایلخانان و تیموریان مطرح شده است.

در بخش اول جنگ‌های عهد خوارزمشاهیان مطرح شده و در بخش دوم به یورش مغولان به ایران و در بخش سوم به تلاش خوارزمشاهیان و مغولان برای كشورگشایی پرداخته شده است. بخش چهارم نیز به جنگ‌های تاریخ ایران در زمان ایلخانان اختصاص دارد.

«خون و آتش» عنوان جلد چهارم جنگ‌های تاریخ ایران است كه به جنگ‌های تاریخ ایران از خوارزمشاهیان تا دوران فترت بین ایلخانان مغول و تیموریان می‌پردازد

به گفته عباس رمضانی، دوره خوارزمشاهیان در تاریخ ایران یكی از برهه‌های حساس تاریخ ایران است. اگر چه بنیان‌گذاران این سلسله ابتدا در خدمت سلجوقیان بودند، ولی پس از ضعف امیران سلجوقی با استفاده از این موقعیت بر آنها مسلط شدند و با برافراشتن علم استقلال، حكومت خوارزمشاهی را به وجود آوردند.

مهم‌ترین دلیل حساسیت این دوره، هموار شدن زمینه‌های حمله مغولان به ایران است كه در اثر ضعف حاكمان خوارزمشاهی و اشتباهات فراوان آنان به وقوع پیوست. آغازگر این حمله چنگیزخان مغول بود.

در این سلسله جنگ‌ها كه در چند جبهه رخ داد، چنگیزخان توانست همزمان با عملیات نظامی، تخم كینه و دشمنی و بدبینی نسبت به یكدیگر را بین سران سپاه سلطان محمد خوارزمشاه و درباریان او بكارد.

جلد نخست این مجموعه با نام «از صعود تا سقوط» به جنگ‌های تاریخ ایران از آغاز تا پایان عصر ساسانیان می‌پردازد و شامل چهار بخش است. جنگ در دوره مادها، عنوان نخستین بخش كتاب است كه طی پنج سر فصل جنگ‌های زمان دیااكو، فرورتیش، هوخشتره و آژدی‌هاك را مطرح می‌كند.

«رستاخیز تاریخ» عنوان دومین مجموعه از تاریخ جنگ‌های ایران است كه به طلوع طاهریان تا غروب سلجوقیان و جنگ‌های مربوط به آن می‌پردازد. این كتاب در قالب شش بخش تنظیم شده است.

مهم‌ترین دلیل حساسیت این دوره، هموار شدن زمینه‌های حمله مغولان به ایران است كه در اثر ضعف حاكمان خوارزمشاهی و اشتباهات فراوان آنان به وقوع پیوست

جنگ‌های تاریخ ایران در عهد طاهریان، حكومت صفاریان و جنگ‌های این دوره، جنگ‌های تاریخ ایران در عهد سامانیان، دولت آل بویه و آل‌زیار و مهم‌ترین جنگ‌های این دوره، مهم‌ترین جنگ‌های تاریخ ایران در دوره غزنویان و جنگ‌های تاریخ ایران در زمان سلجوقیان از جمله بخش‌های مختلف این كتاب است.

«سیل بنیان‌كن» نیز عنوان سومین مجموعه از كتاب تاریخ جنگ‌های ایران است كه به جنگ‌های تاریخ ایران از فترت بین حكومت ایلخانان مغول تا پایان عصر تیموریان می‌پردازد. این كتاب طی دو بخش به جنگ‌هایی كه از دوره فترت بین حكومت ایلخانان تا پایان عهد تیموریان رخ داده اشاره می‌كند. بخش نخست به نحوه پیدایش حكومت‌های محلی و دولت‌های مستقل می‌پردازد.

در بخش دوم نیز جنگ‌های تاریخ ایران در دوران تیموریان مورد بررسی قرار گرفته است. لشكركشی‌های تیمور به خوارزم طی چهار نوبت، حمله به خراسان، مازندران و استرآباد، یورش‌های سه ساله، پنج ساله و هفت ساله، جنگ سپاهیان تیموری در تریكه و حوادث جنگی زمان جانشینان وی، مطالبی است كه در این بخش آمده است.

چاپ نخست «خون و آتش» نوشته عباس رمضانی با شمارگان 2 هزار نسخه و بهای 1700 تومان به كوشش انتشارات كتاب تارا منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان به كتاب‌های تاریخی قرار دارد.

 

بخش کتاب‌خوانی تبیان

سلجوقیان در تاریخ ایران . ثبت شذه در تاریخ 13/8/1392

سلجوقیان

« 590- 429 ق / 1194 -1038 م»

دولت سلجوقی که توسط دو برادر، چغری بیگ و طغرل بیگ ترکمان به دنبال غلبه نهایی ایشان بر مسعود غزنوی به وجود آمد، هر چند از لحاظ نظامی بر عناصر ترک و ترکمان متکی بود، اما از نظر اداری و سیاسی به همان اندازه دولت غزنوی، صبغه ایرانی داشت که بر بستری و آل سلاجقه نیز همچون غزنویان خود را وارث آیین و رسوم سامانیان می‏دانستند.

نیم قرن پس از آن که حکومت طغرل در خراسان پا گرفت، قلمرو جانشینان او از جیحون تا فرات و از فارس تا شام و آناطولی را در بر گرفت و بدین گونه یک خاندان غیر ایرانی پس از گذشت چهار سده که از سقوط ساسانیان می‏گذشت، حدود ایران را که به دست وی افتاده بود به وسعه عهد ساسانیان رساند و حتی فرهنگ ایرانی و میراث ساسانی را در سراسر آن نشر کرد. گرچه شیوه فرمانروایی آنها، با نظام ملوک الطوایفی، مرکز گریز و جنگهای بی وقفه و بیابانگردی، بیشتر یادآور دوران اشکانیان بود.

قدرت گیری سلجوقیان

آغاز کار سلجوق

پس از مرگ دُقاق، فرزند وی، سلجوق مورد توجه بیغو قرار گرفت و با لقب سباشی «= جلو دار لشکر» مفتخر شد. سلجوق چون خود را به بیغو بسیار نزدیک می‏دید، به خود اجازه داد، روزی در حرمخانه پادشاه رفته، بالاتر از زنان و فرزندان وی بنشیند. زنان بیغو این رفتار «ناپسند» را به پادشاه بردند و از وی تنبیه او خواستار شدند. چون سلجوق از عزم پادشاه در سیاست کردن خود، مطلع شد، با صد تن از خویشان و دلاوران و جنگجویان خود به همراه بار و بنه، ترکستان را ترک گفت و رهسپار ماوراءالنهر شد و راه سمرقند در پیش گرفت. چندی در جند اقامت کرد و در همانجا بود که اسلام آورد.

اعتبار نظامی سلجوق

در همین ایام و اقامت وی در جُند بود که برخی از طوایف ترک، از امیر جُند، درخواست باج و خراج کردند. سلجوق وی را از پرداخت باج بر حذر داشت و با دلاوران خود، با سپاهیان ایلک خان به جنگ پرداخت و آن‏ها را متفرق کرد. از آن پس، سلجوق اعتبار و قدرت زیادی کسب کرد و اغلب امیران و پادشاهان در دفع «کفار» از وی استفاده می‏کردند، چنان که، ابراهیم سامانی نز در نبرد با ایلک خان از سلجوق یاری طلبید.

پسران سلجوق

سلجوق چهار پسر داشت به نامهای؛ اسرافیل، میکائیل، موسی بیغو و یونس. میکائیل و موسی بیغو در روزگار جوانی در یکی از جنگها، زخم سختی برداشته و کشته شدند. میکائیل خود دارای دو پسر به نامهای؛ طغرل بیگ و چغری بیگ بود. همین دو برادر بودند که توانستند در عهد مسعود غزنوی، پایه‏های دولت سلجوقیان را مستحکم سازند.

رابطه سلاطین سلجوقی با خلفای بغداد

رابطه سلجوقیان با رهبر اسمی عالم اسلام؛ یعنی خلیفه بغداد نیز مبتنی بر یک سیاست روشن و پیروی از یک سلسله اصول دیپلماسی نبود. از همان عهد طغرل تا پایان فرمانروایی قوم، پادشاهان سلجوق، وقتی محتاج به تأیید خلیفه بودند، نسبت به وی اظهار فروتنی و خاکساری می‏کردند و هنگامی که از حمایت او بی نیاز، با وی دعوی رقابت و همسری داشتند و احیاناً برخوردهایی خشونت آمیز نشان می‏دادند.

خلیفه عباسی در دوران اقتدار این قوم، اگر چه مثل دوران آل بویه در شرایط ضعف نبود، اما با تعظیم و تکریم ظاهری هم که از سوی سامانیان و غزنویان در حق وی اظهار می‏شد، مواجه نبود.

در اغلب مواقع در این دوران، خلیفه بغداد قدرتش محدود به قلمرو کوچک خویش و نظارت بر امور شرعی بود، و حتی اتابکان و خوارزمشاهیان نیز، خلیفه را تنها در همین محدوده مورد تأیید قرار می‏دادند.

انتظام ملوک الطوایفی از طریق قدرت سلطان

ملوک الطوایفی رایج در این عصر هم از طریق قدرت فائقه سلطان تحت نظارت بود. چیزی که این نظارت را تا پایان عهد سلجوقیان تأمین کرد، ترتیبات دیوانی و نظام اداری بود که هر چند شاهزادگان و حکام - ملوک الطوایف - به آسانی به آن گردن نمی‏نهادند، اما به هر صورت نوعی انتظام قابل قبول را در سراسر قلمرو آل سلجوق برقرار می‏داشت.

از سوی دیگر، خوی بیابانی امیران ترک آل سلجوق و قدرت مطلقه و عشق به غارت و استبداد این امیران، نظام دیوانی و صاحبان دیوان را که به هر تقدیر نظم و نسق و حساب و کتاب از لوازم و ضرورتهای شغل آنان بود، این وزیران و دیوانیان را در مقابل سلطان قرار می‏داد زیرا استبداد و اِعمال قدرت بدون حسابرسی و حساب دهی پادشاهان، نظام دیوانی را بر نمی‏تافت.

به همین جهت بارها سلاطین سلجوقی، وزیران خود را کشتند و یا به کشتن دادند و یا به دست دشمنان سپردند و اموالشان را مصادره کردند.

زمینداری سلجوقی اقطاع و سستی بنیان های حکومت

با توسعه و رایج شدن نظام اقطاع، بزرگان و امیران خود را در مجرای قانونی انداخته و به نام قانون و حکومت، اقدامات مستبدانه را مشروع و مقبول ساختند. در عین حالی که، بنیانهای حکومت را نیز سست و بی دوام نمودند.

به هر حال این شبانان بیابانگرد، بعد از غلبه بر مسعود، در مرو و همچنین نیشابور، خطبه سلطنت به نام خود خواندند و آغاز فرمانروایی آل سلجوق را اعلام داشتند.

این جابجایی سلطنت از غزنویان به سلجوقیان دست کم برای مردم ایران با وجود استمرار برخی از معایب و مصیبتهای گذشته که ناشی از طبیعت این قوم و استبداد مطلقه حاکم بر ایران بود محاسن و منفعتهایی نیز به همراه داشت.

چه امیران اولیه قوم که تربیت شدگان وزیرانی با کفایت و مدبر و توانا همچون خواجه عمید الملک کندری، و خواجه نظام الملک طوسی بودند، این میزان درک و آگاهی منافع دراز مدت دولت خود را داشتند که بخشی از اموال ستانده شده را صرف رعایا، تعمیر جاده‏ها، امنیت راهها، ساختن پلها و رباطها کنند.

بدون نظارت آنها بر احوال رعایایی که می‏باید بر وفق آیین حکومت، منافع مادی و نیروی نظامی آن را تأمین کنند، ممکن نبود.

وزارت وزیران با کفایت

به هر حال این نکته نیز از شگفتیهای تاریخ این مرز و بوم است که پر بارترین، پر آوازه‏ترین و طلایی‏ترین ادوار آن در پایان سده‏های نخستنی اسلامی، مقارن فرمانروایی قومی بیگانه، بیابانگرد بود که در عهد سامانیان و غزنویان بیشتر به حال بیابانگردی و راهزنی در اطراف بخارا و مرزهای شمالی خراسان سر می‏کردند و هیچ گونه پیوند قابل ملاحظه‏ای با تمدن و فرهنگ شهر نشینی نداشتند.

عامل عمده توفیق آنها در نیل به این موفقیت غیر منتظره، اتکاء آنها بر ایمان مذهبی و اعتمادشان بر دستگاه وزارت بود که هر چند در اواخر چندان استوار نماند، در همان آغاز کار به استقرار دولت و قدرت و شوکت آنها کمک بسیار کرد.

این که خواجه نظام الملک وزیر در اواخر عمر که از جانب سلطان تهدید به عزل شد، گفته بود

«دولت آن تاج به این دوات وابسته است»

نقش وزارت را درتوسعه و تنظیم دولت آنها خاطر نشان می‏کرد و حوادث بعدی نیز نشان داد که خواجه گزاف نمی‏گفت.

در مدتی که سلطنت سلاجقه به حمایت دستگاه وزارت و سازمان دیوان، مجال توسعه یافت، دوران فرمانروایی سلجوقیان دوران شکل گیری سنتهای اداری، و عصر ترقی و توسعه صنایع و معارف شد، که مساعی خواجه نظام الملک طوسی در این توفیق، نقش غیر قابل انکار داشت.

نتیجه آن شد که حکومت سلجوقیان در مقایسه با غزنویان که تنها متکی بر یک ماشین جنگی و مخرب و تهاجمی بود و علاقه‏ای به سازندگی و اهمیتی به حضور طولانی مدت خود، در مناطق تحت نفوذ نمی‏داد، بسیار موفقتر عمل کرد.

حکومت این فرمانروایان غیر ایرانی نمونه‏ای شد که در رعایت آداب عدالت و در حمایت از ارکان شریعت، خیلی بیش از آن چه حکومت غزنویان، در آغاز فرمانروایی خویش، داعیه آن را داشتند توفیق حاصل کرد و نتایجی نیکو و سنتهایی تمدن ساز در همین دوره برای آیندگان به یادگار گذاشتند.

فرمانروایان سلجوقی در روز یکشنبه آبانماه ۱۳۹۲/محمدی مشگینی.

ادامه نوشته